Jo is de hoflikheidsfoarm foar it Nederlânske ‘u’. Dêr wurdt ien persoan mei bedoeld. As dat ‘u’ lykwols op mear minsken slacht, dan wurdt it Fryske jo ek yn it meartal set: jim of jimme. As de oanhef fan in brief Achte bestjoer is, dan wurdt de oansprekfoarm yn it brief sels jim of jimme.

Jim en jimme is gjin ferskil tusken. It is ek noch besitlik te brûken: jim(me) heit, jim(me) boeken. Dêrby wol de oanrikkemandaasje om yn ien tekst ien foarm oan te hâlden.

Yn it Frysk bestiet de v as begjinletter fan in wurd net en wurdt ynstee dêrfan in f.
Ynvalide is in lienwurd út it Frânsk, resp. Nederlânsk. Yn dat wurd is de v stean bleaun.
Dat wykt dus ôf fan falide en fan minderfalide, dat in gearstalling fan minder en falide is.

Dus: de yngong foar ynvaliden is troch falide timmerlju makke.

N.B. It is trouwens ek advys / advizen en net adfys / adfizen.

Dat is gjin Frysk, mar in ynslûpsel út it Nederlânsk. Der kin, ôfhinklik fan de betsjutting, út beide ûndersteande alternativen keazen wurde:

De helpferliening wurdt út it Provinsjehûs wei regele.
Op grûn fan dy fisy sil it parkearbelied stal krije.

In konstruksje as ‘Wy geane derfan út dat ……..’ is, as it sa skreaun is, geef Frysk.