Fries – Frysk

Beide wurden wurde gauris ferkeard brûkt. By Fries (it Fryske wurd) giet it om in haadwurd (zelfstandig naamwoord) en dat wurdt mei in haadletter skreaun. Dat is allinnich it gefal as wy it oer in manlike ynwenner fan Fryslân hawwe. Mei in lytse letter is it in giele bakstien fan Fryske klaai. It is ek in term út ‘e boukeunst. De útspraak is yn beide gefallen in delgeand twalûd [i.ə], mei de klam op de i dus.

Frysk is in haadwurd as dêr de taal mei bedoeld wurdt en is in eigenskipswurd (bijvoeglijk naamwoord) om oan te jaan dat it ien of oar út Fryslân komt of dêrmei te krijen hat: Fryske produkten, it Fryske plattelân. It wurdt altyd mei in haadletter skreaun en de útspraak is in koart ienlûd [y].

N.B. Yn “Bûter, brea en griene tsiis, wa’t dat net sizze kin, is gjin oprjochte Fries” rymje tsiis en Fries net rjocht, want yn tsiis giet it om in lang ienlûd [ii]. De útspraak wurdt taskreaun oan Grutte Pier om Friezen fan de Hollânske en Saksyske besetters, yn dat gefal op ‘e Sudersee, ûnderskiede te kinnen. Wa’t oer it tongbrekkerssechje stroffele, waard de kop ôfslein. De skippen waarden yn ‘e brân stutsen.

 

Reagearje

Dyn e-mailadres wurdt net publisearre. Ferplichte fjilden binne markearre mei *